วันที่ 4 ไม่มีเวลา

วันนี้ตื่น 6:20 เพราะนอนดึกมาก ตีสาม ต้องทำงานเพื่อจะ นำเสนอในที่ประชุมวันนี้ โดยส่วนตัวผมแล้วมีสันดาน ที่เป็นข้อเสียแก้ไม่หายอยู่อย่างนึง ซึ่งเป็นมานานมาก ตั้งแต่จำความได้ก็เป็นนิสัยนี้มาเลย นั่นก็คือความชล่าใจ หรือถ้าไฟไม่มาลนก้นก็จะใจเย็น ทำอย่างอื่น ไปก่อน อย่างเช่นเมื่อตอนสมัยเรียน ผมแทบไม่เคยอ่านหนังสือเลย แต่มีข้อดีคือเข้าเรียนทุกวัน แล้วมาอ่านเอาก่อนสอบวันเดียวทุกทีทุกวิชาเลย แต่ก็ดันทำข้อสอบได้ ดีกว่าคนอื่น จบมาเกรดอยู่อันดับที่สี่ของรุ่น ถือเป็นความฟลุ๊กอย่างยิ่ง นิสัยนี้มันติดมาจนกระทั่งทำงาน คืองานที่เขามอบหมายก็ทำไปเรื่อย ๆ พอเจออะไรน่าสนใจหน่อย ก็จะไปนั่งอ่านนั่งลอง อันนี้ไม่ใช่เอาเปรียบบริษัทนะครับคืออ่านก็อ่านเนื้อหาเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรมนี่แหละเป็นความรู้ใหม่ ๆ เป็นการพัฒนาศักยภาพ แต่สิ่งที่ผิดคือผิดเวลาไปหน่อย ตอนนี้เอาใหม่ในเมื่อเริ่มเจริญสติแล้ว ก็จะพยายามถามตัวเองว่า ตอนนี้ทำอะไรอยู่ ทำงานอยู่หรือเปล่า จะเอาสติดึงตัวเองให้กลับมาทำงานที่เขาต้องการจริง ๆ อยู่เสมอ คาดว่าจะดีขึ้นเดี๋ยวดูกัน
วันนี้ลมหายใจไม่ค่อยดีนักหายไปเป็นชั่วโมงเลย ด้วยเหตุผลเพราะเพลียจากการนอนน้อยด้วย